ارنستو فراتر از یک نام ...

۱- ارنستو چه گوارا فراتر از یک نام است. فراتر از یک فرد. فراتر از یک انسان . ارنستو چه گوارا نماد است سمبل است اسطوره است . نمادی از آرمانگرایی، سمبلی برای اعتراض، اسطوره ی تغییر وضع موجود. ارنستو فراتر از آرژانتین و کوبا و بولیوی و کنگو و امریکای لاتین است. ارنستو مرز ها را درنوردید. ارنستو چه گوارا در 8 اکتبر 1967 جان باخت. آن زمانی که سیگار برگ نیمه خاموشی بر برگ های زرد جنگل های متعفن بولیوی بر زمین افتاد . شب پرستان نعره های مستانه از شادی پوچ سردادند، به خیال باطلی که آری او مرد ما راحت شدیم . قافل از این که ارنستو همیشه زنده است.اندیشه های انسانیش در سرتاسر جهان می گردند. عکس او بر پرچم های سرخ که در هر اعتراضی برافراشته می شوند نمایان است. ارنستو زنده است تا زمانی که امیدی و آرمانی بر تغییر وضع موجود در انسان زنده است. ارنستو نمادی است از آرمانگرایی این مفهوم مغفول مانده، این حلقه ی گمشده ی وجود انسانی ما!
۲- ارنستو چریک بود. تفنگ بر دست داشت. اما خشونت طلب نبود. او هرگز خشونت را تقدیس نکرد. این اقتضای زمانه اش بود که مجبور شد، کلمات را در خشاب گلوله جای دهد و سرود آزادی را در صفیر گلوله ها در سبزی جنگل ها و کوهستان بسراید. اما او ضد خشونت بود چون بر ضد سیستمی که عامل اصلی خشونت نهادینه شده بر ضد انسان ها بود قیام کرده بود.
۳- ارنستو آن جوان سیگار بر لب، کلاه بر سر، کوله بر پشت. آن شاعر عاشق پیشه، آن پزشک متعهد، آن پدر مهربان، آن همسر دلسوز، آن معلم داناو آن ... . هنوز در سرتاسر این جهان می گردد . هر انسانی در درون خود یک ارنستو دارد. هر کجا که نابرابری هست هرکجا که آزادی نیست و هرکجا که اعتراض صدایش بلند است. ارنستو ها ی فراوانی وجود دارند. . اگر تا دیروز ارنستو با تفنگش سخن می گفت ما امروز به وسیله ی ارنستو سخن می گوییم. اگر تا دیروز او فریاد می زد وظیفه ی هر انقلابی ایجاد انقلاب است اکنون ما می گوییم وظیفه ی هر انسانی تغییر دادن شرایط زندگی اش است . انقلابی در وضع موجود.
۴- همه با هم فریاد می زنیم دلاور برخیز و او بر می خیزد اولین کس را بوسه ای می دهد و گام در راه می گذارد و می گذرد از راه های بی نقشه! ماهرگز با ارنستو خداحافظی نمی کنیم . اکنون باید بلند تر از همیشه فریاد زنیم دلاور برخیز و سلامی دوباره بر ارنستو بکنیم. سلام ارنستو! سلامی برای ایجاد جهانی که درآن آزادی را برابر و برابری را آزادانه قسمت کنند. جهانی که نان و ازادی به مساوات قسمت شود. پس سلام ارنستو!